این نوشته ها رو خیلی وقت پیش یه جایی خوندم و چون به دل مینشست یادداشتشون کردم حرفای ملاصدراست : خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان ، اما به قدر فهم تو کوچک میشود و به قدر نیاز تو فرود می آید و قدر آرزوی تو گسترده میشود و به قدر ایمان تو کارگشا میشود و به قدر نخ پیرزنان دوزنده باریک می شود و قدر دل امیدواران گرم میشود . امید میشود ناامیدان را ، راه میشود گمگشتگان را ، نور میشود در تاریکی ماندگان را ، عصا میشود پیران را و عشق میشود محتاجان به عشق را خداوند همه چیز میشود همه کس را به شرط : اعتقاد ، پاکی دل ، طهارت روح و پرهیز از معامله با ابلیس .

پنجشنبه شب عموم اینا اومدن خونمون . گل دختر و ناز پسرش بعد از سه بار سرما خوردگی پشت سر هم تازه خوب شده بودن ولی حسابی لاغر شده بودن . براشون کاغذ و مداد رنگی آوردم تا نقاشی بکشن خودم هم دور و ورشون بودم به خصوص اون پارسای ناز و ملوس . فکر کنم ویروس سرما خوردگی توی بدنشون خیلی قوی بود که به همین سادگی در عرض چند ساعت سرما خوردگیشون به من منتقل شد . بعد مدت ها که پارسا رو دیدم با اینکه خیلی لاغر شده بود ملوس تر شده بود و بر عکس همیشه که اصلا باهات حرف نمی زد کلی شیرین زبونی کرد .